Volgers

zaterdag 22 november 2014

Tureluurs


Wordt u ook zo heen en weer geslingerd tussen alles wat u wel en niet moet eten?
Je zou er tureluurs van worden. Het ene moment heeft een voedingsbobo vastgesteld dat een bepaald voedingsmiddel gezond is, het volgend moment beweert een andere bobo het tegenovergestelde.
U gebruikt natuurlijk allemaal dat margarinemerk dat zo goed voor hart en bloedvaten is. De makers ervan hebben natuurlijk helemaal gelijk en ze hebben geld genoeg om ons dat elke dag op de tv te vertellen. Een hoog cholesterolgehalte neemt merkbaar af. Een prima middel dus, voor mensen die last hebben van een te hoog cholesterolgehalte. Gelukkig heb ik dat niet. En daarom doe ik lekker roomboter op m’n brood. Natuurlijk wel met mate. En als ik vis bak, komter echt weer roomboter aan te pas. Gewoon omdat het heerlijk smaakt. Voor de rest gebruik ik olijfolie.
Wist u trouwens dat in roomboter (en andere dierlijke vetten) een bepaald vetzuur zit dat ons beschermt tegen allergiën? gezien de toename van het aantal allergische kinderen, wordt er nog maar weinig roomboter gebruikt, is mijn indruk.
‘De relatief enorme hoeveelheden linolzuur in de meeste margarines en plantaardige oliën ondermijnen het immunsysteem. Bovendien zijn deze vetten verontreinigd met talloze extractiechemicaliën”, weet een Amerikaanse deskundige ons te melden.
Uit onderzoek blijkt dat kinderen van het platteland een betere weerstand hebben dan kinderen uit de stad. Ook dat is weer terug te voeren naar de roomboter. Zelfs wanneer het gezin naar de stad verhuist, blijft die weerstand op peil, omdat de gewoonte om roomboter te gebruiken gehandhaafd blijft.
Ik heb van al die tegenstrijdige berichten eén ding heel goed geleerd: “Je moet zelf kiezen in het leven”. Voor wat betreft het gebruik van vet ben ik daar aardig in geslaagd. Daar neem een dan maar een glaasje anti-oxydanten op. Voor een euro of vier kun je daar al een aardig flesje voor krijgen.
En waar mijn roomboter vandaan komt hoef ik u niet te vertellen.
Kokkie

Zuurkool

Zit ik net naar TV Gelderland te kijken, hoe een paragnost er achter probeert  te komen waar een 15de eeuwse piëta uit de Zevenaarse kerk, die in 1975 werd ontvreemd, uithangt, als de telefoon gaat. “Of ik nog en een column kan aanleveren voor morgen”, vraagt Carlijn.   
Tja, waar tover je zo snel een onderwerp vandaan. Sinds ik mijn schrijfactiviteiten ernstig hebt beperkt, omdat het teveel op werk begon te lijken, heb ik weer tijd voor andere zaken. Zo werd ik enige tijd geleden uitgenodigd om een bijdrage te leveren aan de zuurkoolbereiding op de Horsterhof. Net als in de eeuwenoude kerk van Duiven hangt op de deel van de Horsterhof de sfeer van meer dan honderd jaar geleden, ondanks de koelcel, de kunststof kratten en de elektrische apparatuur. Hoeveel generaties boeren hier met hard sappelen hun dagelijkse boterham verdiend? Ik denk dat ze met veel genoegen van boven naar de Horsterhof kijken. Daar wordt nog steeds ouderwetse kwaliteit geleverd.
De zuurkool van de Horsterhof is nog honderd procent ambachtelijk. Gewapend met een buitenmodel koksmes gingen we met twee man de enorme berg kolen te lijf. In tweeën en dan de pit eruit. Anna voedde met de helften een uit de kluiten gewassen snijmachine, die er binnen de kortste keren korte metten mee maakte. Daarna verhuisde de kool in blauwe tonnen met zout, karnemelk en jeneverbessen. Waar ze door Carlijn gestoken in een paar kokette zuurkoollaarsjes flink in elkaar werden gestampt, totdat de ton tot aan de nok toe vol zat. Een paar grote koolbladeren erop, de deksel en dan zes weken wachten op het resultaat. Dat resultaat zullen de abonnementhouders intussen al hebben kunnen ervaren.
O ja, en hoe liep het nu af met de piëta? Die moet ergens in de buurt van Dusseldorf bij iemand die hem heel graag terug zou brengen, staan. Dat wordt dus nog zoeken naar de spreekwoordelijke speld in de hooiberg.

Laat de zuurkool jullie intussen goed smaken.
(Column voor het blad van de Horsterhof)

Help! Mijn broek past alweer niet!



Montignac, Atkins, South Beach, Dr Phil, Zone dieet, Slimfast, Weight Watchers, Waistline, Herbalife en niet te vergeten onze eigen Sonja Bakker. Eerst geven we kapitalen uit aan het goede leven, om later minstens zoveel pecunia te besteden om het er weer af te krijgen.
De geest is gewillig maar het vlees is zwak. Dat staat ergens in de bijbel en ondanks die wijze raad zijn we er nog maar weinig mee opgeschoten. Ik denk nog wel eens aan de tijd dat we vijftien kilometer naar school fietste en ’s middags weer terug. Of de verhalen van mijn schoonmoeder die dagelijks een uur liep om door de meester op de vingers te worden getikt.
Thuis wachtte het snoeptrommeltje waar je een snoepje uit mocht halen. ‘En beter waar èn tien procent. Alleen de Gruyter’.
Vandaag de dag worden we op de televisie doodgegooid met ‘lekkere en gezonde snacks’ en worden gezondheidsclaims toegedicht aan allerlei zooi, waar je vooral een slecht gebit en dreinerige kinderen die geen boterham of warme maaltijd willen eten, aan overhoudt.
Onze Lieve Heer laat geen beproeving onbenut, om ons de goede kant op te krijgen. Je kunt tenslotte leren van je fouten en zwakheden. En zo ploeteren we de kilo’s er weer af, om ze er vervolgens weer even vlug aan te jojojen.
Totdat je in de spiegel kijkt, nadat je onder de douche bent geweest. Een aanblik waar geen hond vrolijk van wordt. Op het strand of zwembad troost je jezelf met nog dikkere medeschepselen.
De dokter meet je buikomvang en spreekt vermanende woorden. De Eetmeter op je computer, waarschuwt met rode letters. Tijd voor een drastische ommezwaai. Dagelijks 10.000 stappen met de stappenteller en ’s morgens op de hometrainer, stepper en nog wat van die apparaten. Geen dure diëten maar een eenvoudig boekje met dagelijkse recepten wijst de weg. Met elke dag fruit en een frisse salade. Fijngesneden kool, wortel en selderijreepjes, uit, knoflook, augurk, fijngehakte verse gember, wat rozijnen, honing, peper, zout en zonnebloempitten eet je je buikje vol en vliegen de kilo’s eraf.
Nu nog effe volhouden tot het streefgewicht en dan volhouden.

Duimt u mee?